Levensloop, gebruikelijk loon en de DGA

In de voortdurende reeks kamerdebatten omtrent de mogelijkheden van de directeur grootaandeelhouder in de levensloopregeling, lijkt nu het einde in zicht te komen.

De staatssecretaris van Financiën heeft reeds eerder geantwoord dat een DGA te allen tijde 12% van zijn salaris in een levensloopregeling mag storten zonder dat zijn salaris hierdoor lager dan gebruikelijk zou worden. Zelfs als het salaris hierdoor onder de grens van EUR 39.000 zou komen. Dat is mooi, maar daar hebben de DGA’s die tussen 1950 en 1955 geboren zijn niet zoveel aan. Deze zouden in beginsel 100% van hun salaris in een levensloopregeling mogen storten (net als ieder ander geboren tussen 1950 en 1955) echter de gebruikelijke loonregeling verhindert dit. Indien immers 100% van het loon wordt gestort blijft fiscaal een 0-salaris over en dat is niet gebruikelijk te noemen voor een ‘gewone’ werknemer.

De staatssecretaris komt in zijn antwoorden van 27 april 2006 toch met een mooie visie op wat nog wel mag.  Staatssecretaris Wijn zegt dat de bewijslast voor een gebruikelijk loon onder de EUR 39.000 grens bij de DGA ligt (met dus de goedkeuring dat 12% levensloop altijd mag, mits het salaris daarvoor reeds gebruikelijk is). Boven de EUR 39.000 moet de belastingdienst bewijzen dat geen sprake zou zijn van een gebruikelijk loon.

Kortom: als je EUR 100.000 verdient, in de categorie 51-56 jaar valt en EUR 61.000 in de levensloop stopt, lijkt er geen vuiltje aan de lucht. De fiscus moet dan maar gaan bewijzen dat er sprake is van een loon lager dan gebruikelijk.

Het is weliswaar nog geen 100% van het salaris, maar toch al beter dan ‘slechts’ 12%.

Ga naar totaaloverzicht pensioen