Pensioenindexatie bijgesteld

In veel pensioenregelingen is het gebruikelijk dat de uitkeringen, wanneer ze zijn ingegaan, worden geïndexeerd. Dit kan voorwaardelijk en onvoorwaardelijk gebeuren. Bij een voorwaardelijke indexatie is de hoogte van de indexatie onder andere afhankelijk van de aanwezige middelen bij de uitvoerder van de pensioenregeling. Is dit een pensioenfonds dan is een beslissing omtrent de hoogte van deze indexatie jaarlijks voorbehouden aan het bestuur.

Bij een onvoorwaardelijke indexatie staat van tevoren vast hoe hoog de indexatie jaarlijks zal zijn. Op grond van de huidige bepalingen in de Wet Inkomstenbelasting, is dit maximaal 4% per jaar. Aangezien indexeringen in zijn algemeen bedoeld zijn ter handhaving van de koopkracht van de pensioenuitkeringen en de gemiddelde jaarlijkse inflatie vanaf 1978 beduidend lager ligt dan 4%, heeft de staatssecretaris van Financiën besloten om dit percentage naar beneden bij te stellen.

In het besluit van 21 januari 2005 geeft de staatssecretaris aan dat voor een vaste na-indexatie thans maximaal 3% als fiscaal aanvaardbaar wordt beschouwd. Een vaste voorindexatie van maximaal 3% is eveneens toegestaan als het een middelloonregeling betreft of premievrije aanspraken in een eindloonregeling.

Alle lopende pensioenregelingen die een hogere vaste indexatie dan 3% kennen, dienen voor 1 januari 2006 om met terugwerkende kracht tot 21 januari 2005 te worden aangepast. Hierbij kan ervoor gekozen worden reeds opgebouwde rechten nog onder de 4% indexatie te laten blijven, maar het is ook toegestaan om (zonder nadere sancties) voor alle rechten 3% aan te houden. Premievrije regelingen hoeven uiteraard niet te worden aangepast.

Met dit besluit vervangt de fiscus een besluit uit 1978, dat nodig aan vervanging toe was. Dit besluit geldt ongeacht de uitvoerder van de regeling, dus ook voor DGA-pensioen in eigen beheer. Een nieuwe aanpassing van de pensioenbrief is daarom vereist!

Ga naar totaaloverzicht pensioen