Regeling voor vervroegde uittreding

Op 8 december heeft de staatssecretaris van Financiën het beloofde besluit inzake de problematiek van de “gouden handdrukken” gepubliceerd. Een ontslagvergoeding dient vanaf 1 januari 2006 zowel kwantitatief  als kwalitatief te worden getoetst.  Deze toetsingen moeten voorkomen dat de werkgever (inhoudingsplichtige) over de ontslagvergoeding nogmaals belasting moet betalen.

Allereerst vindt de “kwalitatieve toets” plaats. De beoordeling of sprake is van een RVU (regeling voor vervroegde uittreding die tot gevolg zou hebben dat ook de werkgever belasting moet betalen) hangt af van de oorzaak van het ontslag. Indien het ontslag het gevolg is van een reorganisatie dan wel van het disfunctioneren van een werknemer is geen sprake van een RVU en dus ook niet van belastingheffing bij de werkgever.

Als sprake is van een RVU in kwalitatieve zin, dient vervolgens te worden gekeken of de ontslagvergoeding wellicht binnen de kwantitatieve grenzen blijft.

Binnen de grenzen blijft een ontslagvergoeding indien van het ontvangen bedrag een tijdelijke uitkering kan worden ontvangen tot aan de 55-jarige leeftijd, mits de uitkeringen maar nooit meer bedragen dan 100% van het oorspronkelijke salaris. Een aanvulling op de WW in de periode dat men geen werk heeft, kan dus nog wel !

Als de uitkeringen na 55 jaar ingaan, dienen deze uiterlijk te eindigen twee jaar voor de AOW-gerechtigde leeftijd dan wel eerdere pensioenleeftijd. De uitkering mag niet hoger zijn dan 70% van het laatstverdiende loon, waarbij alle andere uitkeringen meetellen.

Elke andere vorm van uitkering die men bedingt wordt gezien als RVU en heeft belastingheffing bij de werkgever dan wel verzekeraar tot gevolg.

Als noch de kwalitatieve noch de kwantitatieve toets tot de conclusie zou leiden dat geen sprake is van een RVU, dient de inhoudingsplichtige te beoordelen of artikel 32aa Wet LB van toepassing is. Voorleggen bij de fiscus is in dat geval raadzaam. Indien de inhoudingsplichtige en de belastingdienst van inzicht verschillen, dient de belastingdienst aannemelijk te maken is dat sprake is van een RVU. Hiervan ligt de bewijslast dus bij de inspecteur. Als sprake is van een RVU is de inhoudingsplichtige de eindheffing verschuldigd. Een verhaalsrecht op de werknemers in niet mogelijk.