Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsongeschikten

Het wetsvoorstel WIA is aangenomen in de Tweede Kamer en ligt nu ter behandeling in de Eerste Kamer. Het doel van de nieuwe wet ligt in het stimuleren van werkgevers en werknemers om gedeeltelijk arbeidsongeschikten zoveel mogelijk aan het werk te houden of te krijgen. Tegelijkertijd zal de wet zorgen voor inkomensbescherming van mensen die echt niet meer kunnen werken.

De Wet WIA vervangt de huidige WAO. De wet bestaat feitelijk uit twee delen: de WGA (de Regeling werkhervatting gedeeltelijk arbeidsongeschikten) en de IVA (inkomensvoorziening volledig arbeidsongeschikten). In deze bijdrage staat de WGA centraal.

De werkgever is sinds 1 januari 2004 verplicht om bij ziekte van een werknemer gedurende twee jaar het loon door te betalen. Sociale partners hebben afgesproken dat in deze twee jaar maximaal 170% van het laatstverdiende loon mag worden uitbetaald.

Is iemand na de eerste twee jaar gedeeltelijk arbeidsongeschikt (minder dan 65%) dan kent de WGA een uitkering toe. Deze uitkering is afhankelijk van het feit of iemand wel of niet werkt. Als iemand werkt bedraagt de uitkering 70% van het verschil tussen het oude loon en het nieuwe (lagere) loon. Als iemand niet werkt, bedraagt de uitkering 70% van het laatstverdiende loon. In de berekeningen geldt het maximum dagloon. De uitkeringsduur is afhankelijk van het arbeidsverleden.

De vervolguitkering danwel loonaanvulling volgt na afloop van bovengenoemde uitkering. Ook deze is weer afhankelijk van het feit of men wel of niet werkt. Als de gedeeltelijk arbeidsongeschikte niet werkt of minder dan de helft verdient dan hij of zij gezien zijn arbeidsongeschiktheid nog zou kunnen verdienen (de zogenoemde “resterende verdiencapaciteit”), dan heeft hij of zij recht op een vervolguitkering van 70% van het minimumloon, vermenigvuldigd met het arbeidsongeschiktheidspercentage.

Iemand die wel werkt en daarmee tenminste de helft van de resterende verdiencapaciteit benut, ontvangt een loonaanvulling van 70% van het verschil tussen het oude loon en de resterende verdiencapaciteit.

Zowel de loonaanvulling als de vervolguitkering lopen door tot 65 jaar.

De werkgever kan zich tegen het genoemde risico van gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid verzekeren bij een verzekeraar of bij het UWV. Ook kan hij besluiten het risico zelf te dragen.