Zekerheidstelling bij emigratie vervalt

Vanaf 1 januari 2001 krijgen emigrerende Nederlanders een zogenaamde conserverende aanslag opgelegd. Dit geldt onder andere voor de opgebouwde pensioenaanspraken en lijfrentevoorzieningen. Deze conserverende aanslag houdt in dat men zich in het buitenland nog gedurende 10 jaar aan de Nederlandse regels omtrent pensioen en lijfrenten dient te houden. Als dat niet gebeurt, dan wordt de aanslag ingevorderd voor wat betreft de progressieve belastingheffing over de totale waarde van de aanspraken en ook nog eens revisierente van 20% over de waarde.

Het opleggen van een dergelijke aanslag gaat vaak in combinatie met het zeker moeten stellen van de aanslag, zodat de Nederlandse fiscus er zeker van is dat zij haar geld krijgt. Een dergelijk maatregel lijkt echter in strijd met de afspraken van vrij verkeer binnen Europa.

Naar aanleiding van het Hughes de Lasteyrie du Saillant-arrest in Frankrijk, zijn aan de staatssecretaris van Financiën vragen gesteld over de Nederlandse conserverende aanslag die wordt opgelegd bij emigratie. Het antwoord van de staatssecretaris luidt als volgt. De conserverende aanslag kan blijven bestaan, aangezien deze geen belemmerende werking heeft.

Wanneer iemand emigreert naar een Europese lidstaat wordt voor deze aanslag echter automatisch uitstel van betaling verleend. Dit geldt vanaf 11 maart 2004 (de dag van het arrest). Uitstel van betaling werd reeds op verzoek verleend, echter onder de voorwaarde dat voldoende zekerheid werd gesteld. Deze zekerheid kan volgens de staatssecretaris achterwege blijven. Zo snel mogelijk zal een besluit worden gepubliceerd dat vooruit zal lopen op een wetswijziging.