Wettelijke rente

De wettelijke rente is de rente die een schuldeiser volgens de wet in rekening mag brengen als de schuldenaar niet op tijd betaalt. Er zijn twee soorten wettelijke rente: de rente bij handelstransacties en die bij niet-handelstransacties. Op deze pagina vind je informatie over niet-handelstransacties. In die gevallen is er altijd een consument betrokken bij de deal.

Wanneer wettelijke rente?

Een schuldeiser mag niet zomaar op elk willekeurig moment bij een consument de wettelijke rente in rekening brengen. Daarover moeten de partijen afspraken maken. Een leverancier kan met een particulier afspreken dat de rekening binnen 14 dagen betaald moet worden. Als dat niet gebeurt, kan de schuldeiser om een vergoeding vragen ter grootte van de wettelijke rente. Dat betekent dat de consument de oorspronkelijke rekening moet verhogen met een rentevergoeding.

Hoogte wettelijke rente

De wettelijke rente is variabel. De hoogte hangt af van een speciaal tarief van de Europese Centrale Bank, namelijk de herfinancieringsrente. Bij dit percentage wordt een opslag van 2,25% opgeteld. De uitkomst wordt afgerond op een geheel getal. Het wettelijke rentepercentage verandert niet vaak. Als het percentage wijzigt, wordt dat officieel bekend gemaakt in het Staatsblad. De wettelijke rente liep de afgelopen jaren uiteen van 4% tot 8%.

Wettelijke rente en leningen

De hoogte van de wettelijke rente is van belang voor het rentepercentage dat geldleners aan consumenten mogen berekenen. Het rentepercentage op een persoonlijke lening, doorlopend krediet of creditcard bedraagt maximaal de wettelijke rente met een opslag van 12%. Het maximale rentepercentage dat voor kredieten gevraagd mag worden verandert na wijzigingen in de wettelijke rente.